Termechi

استاد حسين ترمه‌باف يزدي (ترمه‌چي)، نقاشي متعهد و درد آشنا در سال 1305 در مشهد به دنيا آمد. پيرمردي خسته و رنجور که دستان پينه بسته و خطوط چهره‌اش گوياي سال ها تلاش و پشتکار بي وقفه است. پدرش هنرمندي بافنده بود که تار و پود ترمه‌هاي اصيل ايراني را در هم مي‌تنيد. × وي به دليل مخالفت پدر تا کلاس پنجم ابتدايي ادامه تحصيل داد. تا 20 سالگي شاگرد پدر بود و سپس به خدمت نظام درآمد و پس از آن به نقاشي روي آورد، رنگ و قلم را بدون کسب فيض از حضور استاد، با عشق سرشار و قريحه بسيار و تنها با حضور در دل طبيعت به کار مي بست و آيات نقاش ازل را بر لوح دل مي‌نگاشت. × به گفته خود او، آن قدر کاغذها و ديوارهاي خانه را خط خطي مي کرد و طرح مي کشيد که از خانه بيرون رانده مي شد پس به ديوارهاي کوچه و خيابان روي مي آورد. × استاد نقاشي را بدون ابزار خاص نقاشي دنبال نمود. به خاطر ذوق و سليقه و خلاقيت بسيار، سفارشات هنري زيادي را انجام داد که شامل خوشنويسي، طرح قالي، تابلوي مغازه ها و ... بود که با استقبال زياد روبرو مي شد و بدين گونه هزينه هاي خويش را تامين مي نمود. × پدرش بارها به خاطر تعصبي که در آن زمان نسبت به نقاشي وجود داشت او را از اين مسير منصرف کرد اما وي به دليل علاقه وافر اين هنر را رها نکرد.استاد نقش هاي بيشماري را در زمينه قالي انجام داد تا اينکه به گفته خود او در طرح قالي اشباع شد اما به دليل پيچيدگي طرح هايش بعضي از آنها هنوز قابل اجرا نمي باشد. × استاد حسين ترمه‌چي، شناخت طبيعت را در خود شناسي و خداشناسي موثر مي داند و مي گويد: نقاشي طبيعت را نه براي تابلو بلکه به خاطر تجربه کردن و آموختن از طبيعت مي پسندم و نقاش را شخصي مي پندارم که آنچه در دنيا مي بيند، محترم بدارد.

Posted by Picasa